Het is belangrijk om het in de taal van de ander te vertellen

Melanie van der Horst is sinds 4 jaar dagelijks bestuurder stadsdeel west. ‘Een soort wethouder van een stadsdeel maar dan met iets minder taken en verantwoordelijkheden’, zoals zij het zelf omschrijft. Haar portefeuille is: bouwen en wonen, economie en duurzaamheid, financiën en de ruimtelijke ordening, de openbare ruimte in het Westerpark valt ook onder haar verantwoordelijkheid. Ze praat veel met bewoners, ondernemers en ambtenaren, brengt hun belangen in kaart.

De Houthaven was een stedelijk project, wat betekent dat het stadsdeel er niet zoveel over te zeggen heeft. Toen de samenwerkingsovereenkomsten tussen de verschillende ontwikkelaars van de Houthaven werden vastgesteld, was er nog een andere indeling van de segmenten sociale huur, midden huur en koop toegestaan. Daarom is er in de Houthaven zo weinig middenhuur. Ook de Verbinding (in de Krommeniestraat) werd ontwikkeld net voor we er middenhuur konden afdwingen. Het tekort aan middenhuur proberen we te compenseren met de Brediuslocatie (het gebied tussen het Brediusbad, Arthotel en Transformatorweg). Er waren veel bewoners tegen de ontwikkeling van de Brediuslocatie. Maar de woningnood is groot en de ruimte nu eenmaal beperkt. 

Op dit moment is het in Amsterdam voor iedereen lastig om een huis te krijgen. De gemeente en het stadsdeel proberen de ruimte die er wel is zo eerlijk mogelijk te verdelen. Je wilt dat de stad een plek voor iedereen blijft en dat mensen elkaar tegenkomen, onafhankelijk van hun inkomensniveau, opleiding en achtergrond.  Het vraagstuk is enorm complex, maar als je echt kijkt naar hoe mensen leven en wat ze doen, dan zie je toch vaak verbinding. Ik hoop dat er tussen de twee wijken ook al een soort van verbinding is, maar het heeft tijd nodig. We moeten er niet te krampachtig over doen, of denken dat alles maakbaar is.

De stad verandert enorm snel. Dat is niet voor iedereen even gunstig. Als de huizenprijzen stijgen veranderen de winkels ook. De overheid kan door middel van huursubsidies en sociale woningbouw zorgen dat mensen goedkoop kunnen wonen, maar de prijs van boodschappen en koffie is relatief minder goed te reguleren. Daarom zijn buurthuizen en bibliotheken zo belangrijk, mensen hebben er toegang tot een goedkoop kopje koffie en tot het internet. Omdat er veel meer digitaal gebeurt, veel minder altijd fysiek iets nodig is, wordt er op die plekken bezuinigd, dat schuurt echt voor bepaalde bevolkingsgroepen. Hoe zorg je ervoor dat de sociale functie die deze plekken hebben, blijft bestaan? Of hoe kunnen deze opnieuw worden ingevuld? Over de functie van buurtcentrum de Horizon in de Spaarndammerbuurt wordt nu bijvoorbeeld ook gediscussieerd. Iedereen heeft weer andere wensen voor die plek. 

In de Spaarndammerbuurt merk je dat oude bewoners heel erg actief zijn en soms hebben zij moeite met verandering. Ik leer nu dat het bij ouderen voor een groot deel gaat om het gevoel van verlies. Wanneer je samen wilt werken aan verandering, moet er een plek gecreëerd worden om te rouwen. Niet enkel “Dank u wel, ik heb u gehoord.” Het is belangrijk om het in de taal van de ander te vertellen, de herkenning van wat je zegt of bent, dat is belangrijk. Je wil niet tegen een muur van rationaliteit praten.

Deze stad zal wel blijven veranderen, maar het is belangrijk hoe daar mee om te gaan. 

Ik denk dat het goed is gezamenlijk de geschiedenis in te duiken, omdat je dan ziet dat je allemaal dezelfde geschiedenis deelt, dat alles altijd aan verandering onderhevig is  en dat ook oude bewoners ooit nieuwe bewoners waren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: