Bloemen en planten zorgen voor verbinding

Els is jurist en was werkzaam aan de sociale kant van het recht. Veertien jaar geleden zocht ze een leuke buurt om te wonen, een waar de mensen elkaar kennen. Ze stuitte op een project in de Spaarndammerbuurt en woont daar sindsdien met veel plezier.

“Ik kom oorspronkelijk uit een dorp, dus ik vind contact met mensen heel normaal en belangrijk. Voordat ik naar de Spaarndammerbuurt verhuisde, woonde ik in Amsterdam-West. Niemand groette elkaar daar op straat, wat ik heel ongezellig vond. Dat is hier totaal anders: als je elkaar tegenkomt, dan groet je. Sommigen zijn daarin uitbundiger en met de een kun je beter door een deur dan met de ander. Maar dat is ook niet het punt: je hóeft niet met elkaar door een deur, als je op straat maar vriendelijk naar elkaar bent. Zeker als ik in de tuin bezig ben, dan hoor ik regelmatig: ‘hey Els! Hoe gaat het?’

De tuin speelt sowieso een belangrijke factor in het dagelijkse contact met de buren. Als ik met de geveltuintjes aan de straatkant bezig ben, komt iedereen een praatje maken. Neem bijvoorbeeld het initiatief ‘Amsterdam De Gezonde Stad’, daarvoor kon je je aanmelden om met een paar buren een stukje rondom een boom te adopteren. In ruil daarvoor kreeg je middelen om kleine tuintjes te maken. Nu alles in bloei staat, zie ik dat mensen komen kijken en spontaan de neiging krijgen het pleintje er omheen schoon te maken. Een buurman vond het zo leuk, dat hij zich graag wilde aansluiten. Hem heb ik geadviseerd zelf een tuintje te beginnen, met weer andere buren. Dit soort initiatieven vind ik heel belangrijk, omdat ze leuk zijn voor iedereen en een heel laagdrempelige manier is om contact te maken.

Over de buurt leerde ik meer toen ik actief werd als rondleider bij Het Schip. Ik vind het bijzonder dat het gemeentebestuur destijds zo achter de bouw van deze buurt stond. Dat ze voor gewone arbeiders, in die tijd, zulke gebouwen maakten. Wat ik van veel mensen gehoord heb – maar het fijne niet van weet – is dat de oude bewoners ooit is voorgespiegeld dat zij voorrang zouden krijgen op de sociale huurwoningen in de Houthaven. Dat in de oude havens nieuwbouw zou komen, stond namelijk al heel lang op de planning. Die regeling is niet doorgegaan en daar zijn de  mensen teleurgesteld over. Ook hoor ik vaak dat buurtbewoners het jammer vinden dat met de verkoop van sociale huurwoningen de eigenheid van de buurt weggaat. Ik vind het goed dat de woningcorporaties zoveel gerenoveerd hebben. Renovaties kosten geld, maar om die met de verkoop van betaalbare huizen te finanieren, lijkt mij niet de goede oplossing.

Ook mijn woning bestond vroeger uit twee kleinere huizen van elk ongeveer 40m². Woningcorporatie Ymere had destijds besloten om ons blok, en de andere van De Bazel aan het Zaandammerplein, te renoveren. De dubbele woningen werden toen vrije sector huur, andere delen bleven sociale huur. Met het samenvoegen van deze twee huursectoren denk ik dat Ymere beoogde mensen met elkaar in verbinding te brengen. Voor mijn gevoel is dat niet helemaal gelukt, er lijkt toch een onderscheid te zijn tussen de twee huurtypes. We kennen elkaar wel en maken soms een praatje, maar het klikt vaak sneller met de mensen uit het blok waarin ik woon.

Over verbinding gesproken, een aantal jaar geleden ben ik lid geworden van een adviescommissie kunst. Deze werd door het Stadsdeel in leven geroepen om met  vijf buurtbewoners – drie uit de Spaarndammerbuurt en twee uit de Houthaven – en andere betrokken professionals (gemeente, bouw, kunst) kunstprojecten uit te kiezen die de verbinding tussen de twee wijken zouden bevorderen. Bij de eerste keuze voor een kunstwerk werd al gauw duidelijk dat er voor sommige commissieleden meer dan een kunstwerk op het spel stond. De een beoordeelde vanuit een sociaal perspectief en wilde de oorspronklijke buurtbewoners recht doen, de ander speelde tactisch en gaf bepaalde kunstwerken geen of weinig punten. En dat terwijl het thema van de kunstcommissie ‘de ongedeelde buurt’ was. Uiteindelijk is er gekozen voor een lange bank in het nieuwe Houthavenpark van Marjet Wessels Boer.

Hoe er meer verbinding tussen de twee buurten zou kunnen komen? Naar elkaar luisteren helpt altijd. Ook denk ik dat het kennen van de ontstaansgeschiedenis van de buurten belangrijk is. Niet iedere huidige bewoner draagt die met zich mee, maar deze was wel bepalend voor de manier waarop de wijk gevormd is.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: